1-sip-001.jpg
Error
  • Error loading feed data

Pagëzimi i Zotit

Zëri i Etërve të shenjtë të lashtë

 

 

 

Krishti në pagëzim bëhet dritë, le të hyjmë edhe ne pra, në shkëlqimin e tij; Krishti pagëzohet, të zhytemi bashkë me të, që bashkë me të, të mund të ngjitemi në lavdi. Gjoni e jep pagëzimin, Jezusi afrohet pranë tij, ndoshta për ta shenjtëruar atë prej të cilit po pagëzohet në ujë, por me siguri edhe për të varrosur krejtësisht në ujëra njeriun e vjetër. E shenjtëron Jordanin para se të na shenjtëronte ne dhe e shenjtëron për ne. E pasi që ishte shpirt dhe trup ahenjtëron në Shpirt dhe në ujë.

Pagëzuesi nuk e pranon kërkesën, porse Jezusi ngul këmbë.

Mua më duhet të pagëzohem prej teje (krh. Mt 3, 14), kështu i thotë llamba e vogël diellit, zëri Fjalës, miku Dhëndrit, ai që është më i madhi ndër të lindurit prej gruaje atij që është i parëlinduri i çdo krìjese, ai që në kraharorin e nënës kërceu prej gëzimit, atij që, kur ende ishte i fshehur në kraharorin amënor, e pranoi adhurimin e tij, ai që ecte përpara dhe që do të ecte edhe më tej, atij që tashmë ishte shfaqur dhe do të shfaqej prapë në kohën e caktuar.

“Unë duhet ta marr pagëzimin prej teje” dhe, mund të shtohet, “në emrin tënd”. Vërtet e dinte se do të merrte pagëzimin e martirizimit ose, si Pjetri, dëshironte t’i laheshin jo vetëm këmbët por edhe kryet.

Jezusi ngrihet prej ujërave dhe merr me vete në lartësi gjithësinë e tërë. I sheh qiejt duke u ndarë dhe duke u  hapur, ato qiej që Adami i kishte mbyllur për vete dhe për të gjithë pasardhësinë e tij, ato qiej të zënë dhe të mbvllur sikurse parajsa ishte e mbyllur me anë të shpatës së zjarrtë.

Dhe Shpirti e dëshmon hyjninë e Krishtit: paraqitet simbolikisht përmbi Atë që është krejtësisht i njëjtë me të. Një zë vjen prej lartësisë së qiellit, prej të njëjtës lartësi, prej të cilës vinte Ai të cilit në atë çast i bëhej dëshmia.

Shpirti duket në pamje porsi pëllumb, dhe në këtë mënyrë, e nderon edhe trupin e hyjnizuar, pra, Hyjin. Nuk duhet harruar se shumë kohë më parë ishte po ashtu një pëllumb që e solli lajmin e përfundimit të përmbytjes.

Ta nderojmë, pra, në këtë ditë pagëzimin e Krishtit, dhe ta kremtojmë këtë festë ashtu sikurse i ka hije. Pastrohuni krejtësisht dhe ecni përpara në këtë pastërti. Hyji nuk i gëzohet asnjë gjëje më shumë, se sa i gëzohet kthimit dhe shëlbimit të njeriut. Dhe vërtet, për njeriun u shqiptuan të gjitha fjalët hyjnore dhe për t’u përmbushur misteret e zbulimit.

Të gjitha këto u bënë në mënyrë që ju, aq sa jeni, të bëheni diej, që do të thotë fuqi jetëdhënëse për njerëzit e tjerë. Jini dritëza të përsosura para asaj drite aq të madhe. Do të mbusheni me shkëlqimin e saj mbinatyror.Do të arrijë tek ju, e kthjellët dhe e drejtpërdrejti drita e Trinisë, prej të cilës deri tani nuk keni marrë tjetër veçse një rreze, të ardhur prej Hyjit të vetëm, nëpërmjet Jezu Krishtit Zotit tonë, të cilit i qofshin lavdia e pushteti në shekuj të shekujve. Amen.

 

 

Nga “Ligjërat” e shën Gregorit Nazianzenas, ipeshkëv